Mijn vrouw en dochter zijn hartstochtelijke Wie-is-de-mol-kijkers. Elke zaterdagavond is het feest. Ik ben daar ook erg blij mee, want dat geeft mij dan de kans, om me terug te trekken met een goed boek of een Netflix-serie. Heerlijk rustig. Ik ben overigens sowieso niet heel erg van de televisie, maar ik kan me wel echt voorstellen dat Wie-is-de-mol best leuk kan zijn, wanneer je het volgt. Nu heb ik niet helemaal onder een steen gelegen, zelfs ik heb het woord etherdiscipline opgevangen: Ellie Lust, januari 2016 (lang leve Google).

Coronaproof

Afgelopen week had ik een coronaproof verjaardagsetentje. Alle gezinnen aan aparte tafels op ruim anderhalve meter afstand en bij elke gang om de beurt je bordje ophalen in de keuken. Het RIVM kon trots op ons zijn, de tweede golf zou niet bij ons beginnen! Deze braafheid werd nog verder benadrukt door een vriend, die mij vanaf zijn gezinstafel de volgende vraag stelde: “He Peter, kan dat eigenlijk wel, mensen trainen op het vlak van teambuilding en samenwerken op anderhalve meter afstand?” Een bijzondere vraag vond ik en ik gaf een voor de hand liggend antwoord met zoiets dat afstand niet ter zake doet, maar dat het om de gedeelde taal en begrip gaat. Blijkbaar was het antwoord afdoende en het was trouwens ook tijd om het toetje te gaan halen.

Etherdiscipline

Zoals vaker, bedacht ik op de terugweg in de auto pas wat mijn reactie had moeten zijn: Etherdiscipline! Wanneer je zonder elkaar te zien, op een flinke afstand kan uitleggen wat er moet gebeuren. Hoe men ervoor zorgt dat de juiste acties worden genomen en dat je elkaar goed verstaat. Samen een mooi resultaat bereiken, dat maakt een team. Als je dat met een portofoon kan, stelt die anderhalve meter niets voor, lijkt mij. Ik zou zeggen lange leve de Etherdiscipline en lang leve Ellie! Maar ja, ik weet alleen niet of deze vriend een molloot is, misschien had ie me toch niet begrepen. Tijd om te gaan slapen op minder dan anderhalve meter van mijn lief, met een goed boek.